Blog o sztuce życia i życiu sztuki

Historia obrazu

czwartek, 01 września 2011

- Ale ma... mordę!
- Ładna świnka, prawda?
- Urocza - łapki ma nieduże, nisko zawieszona.


E. S. England - A Prize Sow
Locha czempionka. 1900 r. Olej na płótnie, 45.7 x 60.9 cm
Źródło obrazka

Wydawałoby się, po co i komu trzeba było malować obraz z podobizną świni? Co za dziwny artystyczny kaprys? I rzeczywiście, w oderwaniu od tytułu, trudno by było odszukać w tym obrazie jakiś głębszy sens. A nazwa obrazu informuje, że to jest locha, która zdobyła tytuł czempionki na wystawie zwierząt hodowlanych w 1900 r. Okazuje się, że już przeszło 100 lat temu takie wystawy były organizowane i odbywały się nie tylko w obrębie regionu czy kraju, ale i na skalę ogólnoświatową.

Hodowca z pewnością włożył wiele serca, żeby taka locha urosła do niebotycznych rozmiarów i zdobyła nagrodę na wystawie. Dla upamiętnienia swojego sukcesu zamówił portret pupilki, żeby potem pokazywać go przy każdej okazji bliższej i dalszej rodzinie. Imię tej lochy, nazwa i miejsce wystawy zatraciły się gdzieś w czasie. Kiedy malowano obraz, nikomu nie przyszło do głowy o pozostawienie tych kilku dodatkowych informacji, bo wtedy wszyscy i tak wiedzieli, o co chodzi.

Ale dlaczego właściwie obraz, skoro istniała już fotografia? Najprawdopodobniej, technicznie trudnym zadaniem byłoby dostarczenie takiego wypasionego okazu wprost do studium fotograficznego, a jakość sprzętu tamtych lat nie pozwalała na zrobienie porządnych zdjęć w plenerze.

Jednak już w 1904 r.  na ogólnoświatowej wystawie zwierząt w St. Louis (USA) było zrobione zdjęcie, upamiętniające wizerunek knura o imieniu Tip Top Notcher, który zdobył tytuł Grand Champion. Ten mistrz rasy duroc* ważył 1 120 kg!


Tip Top Notcher, 1904, St. Louis World's Fair

W 1906 roku właściciel knura George Seckman otrzymał kuszącą ofertę i Tip Top Notcher został sprzedany za 5 000 dolarów, kwotę jak na te czasy niebagatelną. W 1909 r. w wyniku doznanych urazów Tip Top został kaleką i już nie mógł zapładniać lochy. Kierowany sentymentem poprzedni właściciel odkupił wieprza za jedyne 200 dolarów, żeby ten nie poszedł pod nóż i mógł spokojnie dokończyć żywota na jego farmie. Kilka miesięcy później Tip Topa nie stało.

Ale to nie koniec historii. Minęło kilka lat i Stowarzyszenie Hodowców Świń stanu Illinois uwzględniając ogromny wpływ, jaki okazał Tip Top Notcher na rozwój swojej rasy, postanowiło postawić mu pomnik. Skromny obelisk z wapienia ku czci najsłynniejszego knura świata początku XX w. stoi do dziś:


Fot. Bob Brewer
źródło


Edwin Brown - Locha czempionka.
k. XIX wieku, malarstwo olejne, 35 x 45cm

 - I pomyśleć, że przeszło sto lat temu już były takie świnie!
- Ta ostatnia chyba jeszcze ładniejsza?
- Z buzi ładniejsza, tak...

----------------------------------------------------

*Duroc jest najpopularniejszą rasą świń w USA. Umaszczenie czerwone: od złocistego do ciemno mahoniowego. Więcej

Tagi: animals
00:25, george_eliot , Historia obrazu
Link Komentarze (5) »
niedziela, 05 czerwca 2011

Z czym kojarzy się nam sztuka starożytnej Grecji? To przede wszystkim rzeźby sakralne i bardzo charakterystyczne malowane naczynia. I prawie nic, co byłoby związane z malarstwem. Najważniejszym i jedynym źródłem informacji na temat jest „Historia naturalna” rzymskiego historyka i pisaża Pliniusza Starszego (I w n.e.). Jedyna taka encyklopedia, z czasów antycznych, w której Pliniusz opowiada o wielu artystach, między innymi o słynnym Zeuksisie, malarzu greckim, który tworzył ok. 430-390 p.n.e.

To, co szczególnie charakteryzowało twórczość Zeuksisa, było misterne operowanie nie tylko linia, ale światłocieniem - na swoich obrazach tworzył iluzje najprawdziwszej rzeczywistości. Był prekusowem malarstwa iluzjonistycznego (trompe l'oeil), ktore sukcesywnie istnieje i do dziś.


Fragment malowidła ściennego- Zeuksis maluje chłopca z winogronami
Galeria malarstwa historii starożytnej sztuki, Ermitaż
Obrazek

Pliniusz w swojej encyklopedii przytacza historię o namalowanych przez Zeuksisa winogronach, które wyglądały tak realnie, że zwabiły ptaki. Zaskoczony takim efektem artysta namalował kolejny obraz, gdzie oprócz winogron przedstawił również chłopca, widok którego miał odstraszyć ptaki. Ale nie odstraszył i te znowu rzuciły się na winogrona. Eksperyment się nie udał, a Zeuksis nie oszczędził sobie krytycznych uwag - umiał nie tylko cieszyć się sławą, ale i mieć dystans wobec siebie.

Z malowaniem ludzi sprawa była bardziej skomplikowana. Z tym też jest związana historia. Poszukując modelki do obrazu „Helena Trojańska”, Zeuskis ogłosił konkurs wśród mieszkanek Krotonu i wybrał pięć najpiękniejszych kobiet. Połączył ich urodę w jednym obrazie i jako pierwszy stworzył ideał kobiecego piękna.

Żadne z dzieł Zeuksisa nie dotarło do czasów nowożytnych, ale barwne historie o jego obrazach, opowiedziane przez Pliniusza, inspirowały artystów z różnych epok. Szczególnie temat winogron.


Leopold Zinögger (1811-1872) - Dark Grape. Watercolor on paper
Czarne winogrona. Akwarela, papier
Obrazek

 
Jan van Huysum (1682-1749) – holenderski malarz barokowy.
Martwa natura z winogronami i brzoskwiniami na stole
Still-life of grapes and a peach on a table
Obrazek


Jan van Huysum - Martwa natura z winogronami i brzoskwiniami na stole (fragment)


Alexei Antonov (b. 1957, Russja) - Claret Grapes
Aleksiej Antonow (ur. 1957)- rosyjski artysta mieszkający w USA)- Bordowe winogrona
Obrazek

Korzystając z winogronowej okazji, przedstawiam bardzo ciekawy duet - obraz i fotografię.


Radosne winogrona z Toskanii- autor zdjęcia Logos Amicus
("TOSKANIA – W DRODZE DO KRAIN Z MITÓW I SNÓW" / "Wizja Lokalna")
(publikacja za zgodą autora)


Juan Fernández, El Labrador  - Martwa natura - cztery kiście winogron
Olej na płótnie. Muzeum Prado, Madryt
obrazek

3 051px × 2 177px

--------------------------------------

Zeuksis z Heraklei - biogtafia

sobota, 27 lutego 2010

Większość obrazów rosyjskiego artysty Wasilija Pierowa bardziej pasuje do muzeum, niż do wystawnego salonu. Są po prostu przesiąknięte smutkiem, którego nie brakuje w życiu, a którego podświadomie lub świadomie tak starannie unikamy. Jednak, jak i Wielkiego Postu, nie unikniemy. Musi być, żeby potem mogliśmy w pełni docenić radość świąt.

Obrazy Pierowa nie tylko pokazują realia czasów, w których żył artysta, teraz również uczą dostrzegać i współczuć.
Oto rodzina, która została bez żywiciela. Co się z nią stanie, kiedy na wiosnę padnie ich jedyna wychudzona klacz? Przedstawionej na obrazie scenie szczególnego tragizmu dodaje pies. Urwał się ze sznura, żeby odprowadzić swojego pana w ostatnią podróż. Pies okazał się lepszym przyjacielem, niż ci, którzy pozostawili tę wdowę samą.  Jego wycie brzmi jak wołanie do nieba o pomstę i pomoc. Czarna chmura, przypominająca całun, potęguje poczucie beznadziei i rozpaczy.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.


Wasilij Pierow - Ostatnia podróż, 1865
Tretiakowska Galeria, Moskwa. (1,200 × 983 pixels)

Scena przedstawiona na obrazie poniżej, rozgrywa się w Mytiszczi , niewielkim miasteczku pod Moskwą, słynnym do dziś ze źródeł z bardzo smaczna wodą. Prawosławny mnich, który zajmuje nieostatnie miejsce w hierarchii cerkiewnej, rozkoszując się w cienistym ogrodzie herbatką, ze wzgardą odmawia kalekiemu żebrakowi dania jałmużny. Jeden i drugi mają na sobie krzyż. Ślepy inwalida bez nogi to bohater wojny (najprawdopodobniej wojny krymskiej, 1853-1856), odznaczony Krzyżem św. Jerzego, nadawanym  w armii rosyjskiej za szczególną odwagę. Ale na tym krzyżu i kilku medalach skończyła się wdzięczność Ojczyzny. Żebrakowi pozostaje liczyć tylko na miłosierdzie Boże, bo z ludzkim, jak widzimy, różnie bywa.


Herbatka w Mytiszczi, w pobliżu Moskwy, 1862
Tretiakowska Galeria, Moskwa (1000 x 886 pixels)

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

_______________________________
Wasilij Grigoriewicz Pierow (1834-1882)
Cytaty z Ewangelii wg św. Mateusza, rozdział.5- Kazanie na górze

 
1 , 2
http://georgeeliot2.blox.pl/html Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...