Blog o sztuce życia i życiu sztuki

Ulubione obrazy

środa, 02 listopada 2011

Rzadko można spotkać portrety dzieci, które mają tak dorosły wyraz twarzy, jak ta dziewczynka z obrazu. Patrzy prosto w oczy widza, jakby chciała nawiązać pozawerbalny dialog i porozmawiać o sensie życia.

 


(994px × 1 343px)

Federico de Madrazo y Kuntz
Portret Beatrice Barba y Troys, 1842
olej na płótnie,  49.8 x 37.2 cm

Federico de Madrazo y Kuntz (1815-1894) - hiszpański malarz-portrecista.

poniedziałek, 08 lutego 2010

Sir Thomas Lawrence (English, 1769-1830)
The Calmady Children, 1823
Oil on canvas. 78.4 x 76.5 cm Metropolitan Museum of Art, New York
Obrazek ze strony: Sir Thomas Lawrence - The complete works

Dwie małe slodkie dziewczynki- czy można nie uśmiechnąć się, patrząc na nie? Ta starsza ma na imię Emily, a młodsza to Laura Anna. Emily ma już 5 lat i czuje się odpowiedzialna za młodszą o 2 lata siostrę, która bez przerwy się wierci. Ale jak tu usiedzieć na miejscu, kiedy Sir Thomas przyniósł ze sobą tyle pędzli i kolorowych farb? Jest bardzo miły i życzliwy- maluje i opowiada dziewczynkom zabawne wierszyki i bajki, ale pod warunkiem, że będą grzeczne.
- Ach, tak chciałoby się podbiec i zobaczyć, jak mu idzie- myśli mała Laura.
- Trzymaj siostrę, bo się przewróci!- słyszy Emily głos matki i odwraca się w jej kierunku.
- Tak, to właśnie to ujęcie, tak długo tego szukałem- myśli w międzyczasie artysta.
Być może własnie tak powstawał obraz, który Sir Thomas Lawrence uważał za swoje największe atystyczne osiągniecie?

Pojawienie się tej notki zawdzięczam temu, że szczęśliwym trafem spotkałam na blogu "BRAIN GRAFFITI" autorstwa Logosviatora jego rysunek, zainspirowany obrazem "The Calmady Children".


Logosviator- ołówkowa wersja obrazu Sir Thomasa Lawrence'a "The Calmady Children"

Odkryłam wtedy dla siebie ten obraz i ładunek dobrej energii, którą promieniuje. Oglądałam rysunek, jego fragmenty i coraz bardziej byłam zaskoczona ogromem wzruszenia, które na mnie spadło. "Muszę to mieć, muszę mieć ten rysunek na moim "Kwadracie"- pomyślałam, a Logosviator uprzejmie mi tę możliwość udostępnił.

Oto fragment z notki "Ołówek", w którym autor opowiada o wykonaniu rysunku:

"Może się to wydawać śmieszne, ale największą satysfakcję sprawiło mi na tym obrazku namalowanie... łańcuszka. Na płótnie Lawrence'a jest on dość konkretny, mnie natomiast zależało, aby był lekki i zwiewny niczym przeźroczysty tiul, w który ubrane są dziewczynki. Myślałem nad tym łańcuszkiem przez dobre pół godziny, narysowałem go w kilkanaście sekund... gdyż tylko tak można było to zrobić, aby oddać te misterne i delikatne ogniwka, które kładą się na ciele i sukience tej małej dziewczynki, rzucając przy tym subtelny cień."

"OŁÓWEK", 03 lipca 2009/ blog "BRAIN GRAFFITI czyli burza mózgu"

Galeria Logosa- RYSUNKI

The Calmady Children/ About.com- Art History

niedziela, 17 stycznia 2010

To była bardzo szczęśliwa para- David Garrick, angielski aktor i reformator sceny teatralnej, i Eva Marie Veigel, znana niemiecka tancerka. Byli wzorcowym małżeństwem w czasach, kiedy zdrada była na porządku dziennym, a żyli przecież w epoce frywolnego rokoko. Podziwiam majstersztyk Williama Hogartha, który potrafił przenieść na płótno uczucia tych dwojga ludzi- miłość, która jest głęboko wewnątrz i zupełnie nie na pokaz.


William Hogarth
David Garrick i jego żona Eva Marie Veigel, 1757
Olej na płótnie
Zamek królewski w Windsorze
(fragment obrazu)

Na tym obrazie para ma za sobą 8 lat małżeństwa, a przeżyli razem w sumie 30 szczęśliwych lat. Jak im się to udało? Być może przyczyną były wspólne cele i zainteresowania? Ich pasją był teatr. Mademoiselle Fiołek po zamążpójściu porzuciła karierę tancerki i zaczęła pomagać mężowi w prowadzeniu teatru Drury Lane. Był ich jedynym i kochanym dzieckiem, bo własnego potomstwa nie mieli.

To, co dziś uważane w teatrze za klasykę i wydaje się takim oczywistym, jak na przykład oświetlenie sceny za pomocą rampy czy stylizacja kostiumów teatralnych i charakteryzacja aktorów zgodnie z epoką, za sprawą Davida Garricka w XVIII stało się rewolucyjnym posunięciem i innowacją. Zmienił całkowicie styl gry aktorskiej, sprawił, że stała się naturalna i bez pompatyczności. Słowo przestało dominować nad grą, stało się jej częścią razem z mimiką twarzy i mową ciała. Londyński teatr Drury Lane za czasów, kiedy David Garrick był jego dyrektorem i współwłaścicielem, stał się jednym z wiodących scen w Europie.

I chociaż sylwetka Evy Veigel skromnie pozostaje w cieniu, to czy osiągnął i odniósłby David Garrick te wszystkie sukcesy w pełni, jeśli by nie zaplecze, które mu ona stworzyła? Mówią, że szczęśliwy człowiek tworzy podwójnie.
_______________________________

David Garrick- Wikipedia
David Garrick (1717-1779)- biografia


David Garrick and his wife, Eva-Maria Veigel (The Royal Collection)

 
1 , 2
http://georgeeliot2.blox.pl/html Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...